ميان خود و شاميان و دست برداشتن از جنگ را ناخوش داشتم ؟ و شما را آگاه كردم كه منظور ايشان از بلند كردن قرآن‌ها خدعه و فريب است . امّا رأى و دستور من اطاعت نشد . آن گاه در عهدنامهء حكميّت قيد كردم كه داوران آنچه را كتاب خدا احياء كرده آن را احيا كنند و آنچه را كتاب خدا نابود كرده ، از بين ببرند . پس اگر موافق قرآن حكم كردند ما حق مخالفت نداريم و اگر مخالفت كردند و لغزيدند ما از حكم آنها تبّرى مىجوييم و ما در حقيقت قرآن را حكَم قرار داده‌ايم نه مردان را . گفتند : پس چرا در عهدنامه نامت را نوشتى و خود را اميرالمؤمنين نخواندى ؟ فرمود : وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله در جريان صلح حديبيّه « 1 » نوشت اين مصالحه‌اى است ميان محمّد رسول اللّه و « سهيل بن عمرو » ، اهل مكّه گفتند : اگر مىدانستيم تو رسول خدا هستى با تو نمىجنگيديم ! پس پيامبر نوشت : محمد بن عبداللّه . خوارج گفتند : گفتى آنچه گفتى ، و از ميان ما آنان كه به

--> ( 1 ) - حديبيّه : محلّى است در نه ميلى مكه كه در سال ششم هجرت قرار دادصلح بين پيامبر صلى الله عليه و آله و قريش در آن محل منعقد شد . نماينده قريش در امضاى صلح ، سهيل بن عمرو بود . تاريخ پيامبر اسلام : 460 و 466 . .